اطلس معماری اطلسی


خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگدر طرح معمار یک زوج در حال رقص دیده می شوند که بر سر نبش دو خیابان قرار دارند. به دلیل همین تشابه است که به ساختمان «گینگر و فرد» نیز گفته می شود.

واکلاو هاول، آخرین رئیس جمهور چکسلواکی و اولین رئیس جمهوری چک، پیشنهاد ساخت مجموعه ای مسکونی در این زمین، که از زمان تخریب خالی باقی مانده بود، را به ولادو ملونیک، معمار اهل کشورش داد.

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

قرار بر این شد که این زمین در اختیار بانک ING گذاشته شود تا بازسازی با سرمایه ی این بانک صورت بگیرد. مسئولین بانک نیز تصمیم گرفتند بنایی شاخص برای پراگ در این زمین احداث گردد. به همین منظور از ملونیک خواستند تا از یک معمار بین المللی برای طراحی این بنا دعوت به همکاری کند. وی ابتدا به سراغ جان نوول رفت، و پیشنهاد این کار را به او داد. اما نوول به دلیل کوچک بودن ابعاد سایت از قبول پروژه سرباز زد. ولی فرانک گری آن را قبول کرد و با همکاری ملونیک شروع به طراحی آن کرد. برای رسیدن به هدف کارفرما بودجه ی نامحدودی در اختیار طراح قرار داد.

خانه رقصان پراگ

در طرح معمار یک زوج در حال رقص دیده می شوند که بر سر نبش دو خیابان قرار دارند. به دلیل همین تشابه است که به ساختمان «گینگر و فرد» نیز گفته می شود. این نام از یک زوج رقاص آمریکایی، در فیلمی به همین نام اثر فدریکو فلینی ۱۹۸۶، برگرفته شده است. یک رستوران فرانسوی نیز با منظره ی رودخانه و شهر در طبقه ی آخر این ساختمان وجود دارد، که به صورت یک کلاه برای یکی از دو زوج رقصنده درآمده است. به نظر می رسد جداره ی ساختمان تحت یک فشار از بالا چین خورده و پنجره ها از آن بیرون زده است.

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

از گری چیزی جز یک معماری دیکانستراکتیو انتظار نمی رفت. اما در شهری که به خاطر ساختمان های نئوباروک، نئورنسانس و آرت نوووی خود شهرت دارد، مخالفت ها طبیعی بود. از نظر آن ها این یک فاجعه بود. با وجود همه ی این مخالفت ها بنا در فاصله ی سال های ۹۴ تا ۹۷ ساخته شد، و پس از گذشت حدود ۱۰ سال جای خود را در شهر باز کرده و به یکی از جاذبه های توریستی پراگ تبدیل شده است.

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

این اولین بار نبود که یک شهر تاریخی با چنین مسئله ای روبه رو می شد. چگونگی طراحی در یک بافت تاریخی سؤالی بوده که همیشه محل منازعه ی معماران بوده و به جوابی که مورد قبول اکثر آن ها باشد نرسیده است. شاید معروف ترین این منازعات بر سر مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو در پاریس اتفاق افتاده باشد، که برخی منتقدین آن را پالایشگاه خواندند.
اما به نظر می رسد این بنا نمونه ای نسبتاً موفق در این زمینه است. من حق را به هر بیننده ای می-دهم که این ساختمان را متفاوت از تمام شهر ببیند، اما اگر خوب دقت کنید خواهید دید که ساختمان از محیط اطرافش تأثیرات زیادی گرفته است. مطمئناً شما بناهای دیکانستراکشن زیادی دیده اید، اگر قرار بود یکی از آن ها در اینجا بنشیند قطعاً تفاوت قابل ملاحظه ای دیده می شد. رنگ¬های غیر معمول از خصوصیات معماری دیکانستراکشن است و استفاده از فلز براق از ویژگی های معماری فرانک گری. اما در واقع در اینجا با یک دیکانستراکشن محافظه کارانه روبه رو هستیم. رنگ های بدنه ها، ارتفاع ساختمان، ریتم پنجره ها و فرم دوار در تقاطع دو خیابان با بناهای قدیمی تر شهر هماهنگی خوبی پیدا کرده است و در یک منظره از روی رودخانه این بنا به خوبی در کنار بافت قدیم شهر نشسته است.

خانه رقصان پراگ

خانه رقصان پراگ

شاید به همین دلیل خانه ی رقصان، نماد پراگ جدید شد و در سکه های طلایی که بانک ملی چک با عنوان ۱۰ قرن معماری چک ضرب کرد طرحی از این خانه بر روی سکه ی معماری معاصر نقش بست.

خانه رقصان پراگ

مطالب مرتبط::

بنای تاریخی هارونیه
کازا باتیو
خانه بروجردی‌ها
ویلا ساوا
نوشته شده درپنج شنبه,۱۳ام آبان, ۱۳۸۹ توسط | ˜ ۳ نظر »
موضوع: بنای تاریخی, خانه | برچسب:

۳ نظر, نظر یا پینگ

  1. mnj

    1

    خیلی عالی بود……………………
    دست شما درد نکنه………..

    ۱۳ آبان
  2. مهنا

    2

    پلانای این ساختمونو از کجا باید پیدا کنم؟

    ۱۳ آبان
  3. حسن ابوالقاسمی

    3

    من قبلا توی نت پلانای این ساختمون رو دیده بودم..یکم سرچ کنید احامالا پیداش کنید.

    ۱۳ آبان

گذاشتن نظر در “خانه رقصان پراگ”